مسخّرات - بيچارگان و خوار شدگان ، بىمزد كارفرمودگان : تبارك - خدا پاك و منزّه بود ، فال گرفت و اميدوار به خوبى بود ، و اصل اين كلمه بركت است كه بمعنى نمو و فزونى و نيكبختى است . المعتدين - آنها كه از حقّ و عدالت تجاوز ، و چشم پوشى ميكنند و عدوان پيشه ميكنند . ترجمه : 51 و همانا ما براى آنها [ كه رستاخيز فراموش كردند و نشانه هاى ما باور نكردنى پنداشتند ] نامه اى داديم كه دانسته و سنجيده بخش بخش نمودار كرديم تا رهبرى و مهربانى باشد براى مردمى كه به حق مىگروند ، 52 مگر آنها چشم به راه رسيدن گفته هاى آن هستند [ كه بيم و نويد قرآن به چشم بينند ] ؟ البتّه روزى كه درستى آن نمودار شود مردمى كه تا آن روز آن را فراموش كرده‌اند گويند : البتّه فرستادگان پروردگار ما براى ما حقيقت و درستى آوردند و آيا شود كسى براى ما ميانجى شود و يا ما را باز گردانند [ بروزگار زندگى پيشين ] تا كارى جز آنچه ميكرديم پيش بگيريم ؟ ولى خودشان به خود زيان رسانده‌اند و آنچه بدروغ مىساختند ز دست دادند . [ پس بدانيد ] 53 پروردگار شما همو است كه آسمان ها و زمين بشش روز آفريد و سپس بر بالاترين آفرينش چيره شد كه شب را بروز مىپوشاند و او آن را بشتاب دنبال مىكند و ماه و خورشيد و ستارگان بفرمانش بوند پس بدانيد پديدارى و فرمانروائى از اوست و بس كه چه فرخنده و برتر است پروردگار جهانيان ، 54 و شما پروردگار خود را بزارى و نهانى بخوانيد و آنها را كه اندازه ندارند [ و بآواز و فزونخواهى دعا كنند ] خدا دوست نمىدارد 55 و پس از شايستگى و آمادگى زندگى بسرزمينهاى تباهكارى نكنيد و خدا را با ترس و آز بخوانيد [ كه نااميد نباشيد و مغرور ببندگى نيز نشويد ] كه مهر او بنكوكاران نزديك بود . سخن مفسّرين : « لَقَدْ جِئْناهُمْ بِكِتابٍ فَصَّلْناه » 50 طبرى : اين آيه ناظر به آن آيه است كه در پيش گفته شده است « كِتابٌ أُنْزِلَ إِلَيْكَ فَلا يَكُنْ فِي صَدْرِكَ حَرَجٌ » يعنى قرآن را براى تو فرستاديم كه از اين پس آشفته خاطر و دلتنگ